woensdag 12 juli 2017

Opname Datteln

Deze week is de geplande opname in het de Vestische Kinderklinik in Datteln.
Je bent hier vorig jaar oktober geweest voor de slaaponderzoeken en nadat de KNO-arts bevestigd heeft dat er anatomisch geen oorzaken zijn voor je vermeende slaapapneu, zijn we terug in Datteln waar je deze week een CPAP masker aangemeten krijgt.
Maandag op tijd vertrokken en eenmaal aangekomen in Datteln bleek dat alles mooi geregeld was. Je kamer op de "Neugeborene" afdeling was klaar, het CPAP en maskers waren al door de leverancier klaar gezet.

Na het intakegesprek met de Oberarzt direct wat  verschillende maskers gepast en wonderbaarlijk liet je het gewoon toe.

Kamer met uitzicht op het palliativ-station van de Kinderklinik.

Komende nacht ga je het Schlaflabor in en lig je aan de apparatuur om te kijken of het masker het gewenste effect heeft.
De Oberarzt neemt zelf het onderzoek af en schrijft het verslag. Morgen rond de middag mag je weer lekker naar huis!

Eerste keer masker passen en je laat het gewoon toe...


zondag 2 juli 2017

Tot de Nek in de Drek - Sponsorproject Rolstoelbus

Wat een fantastische grote broer heb je toch!

Thijs heeft  namelijk op zaterdag 1 juli meegedaan aan de Tot De Nek In De Drek mudrun in Vriezenveen. Het leek Thijs erg leuk om hier aan mee te doen en heeft deze gelegenheid aangepakt om wat geld in te zamelen voor de rolstoelbus.

Thijs heeft met veel plezier de 4,5km afstand gelopen en heeft daarmee het geweldige bedrag van €265 ingezameld voor de rolstoelbus.

Namens Thijs bedanken wij iedereen die hem gesponsord heeft!

Jij zelf was hier helaas niet mee, dat leek ons niet echt handig, maar gelukkig hebben we de foto's nog :)











zondag 30 april 2017

Lenthe 8 jaar!

Lenthe 8 jaar!

Lieve Lenthe, je bent al weer 8 jaar oud geworden vandaag.Inmiddels vliegen de jaren voorbij en ga je al richting de 10 jaar.
Zoals eerder gezegd, gaat het uitstekend met je. Je begint steeds meer van je te laten horen en je bent steeds opmerkzamer. We zien duidelijke vooruitgang in je hele voorkomen.


Ga zo door meisje!

vrijdag 17 februari 2017

Griep!

Griep!

Helaas, ook wij ontkwamen niet aan de griep. 
Nadat op een donderdag begin februari mama de griep kreeg, waren papa en jij vrijdags ook al aan de beurt en een paar dagen later gevolgd door Thijs. 
Het hele huis dus ziek!

Het begin van het weekend verliep erg slecht, jij had slechte nachten en wij ook. Zaterdagochtend zijn we even voor de zekerheid naar Nordhorn geweest en zijn we naar huis gestuurd, "het viel allemaal wel mee". Het werd echter maar niet beter en woensdagochtend was de maat vol. Als jij wakker was, hoestte je elke seconde. Je had koorts, je was passief en sliep erg veel. Je dronk en at gelukkig wel, al werd het eten steeds moeilijker. Je hoestte immers iedere seconde en eten binnen houden lukte bijna niet meer.

Op naar het ziekenhuis, waar we weer naar huis worden gestuurd met een antibioticakuur en ibuprofen. Maar aan het eind van de middag gaan we maar weer naar het ziekenhuis en daar blijf je! De koorts wordt hoger, het eten lukt niet meer, het gaat thuis gewoon niet meer. Wij zijn ziek en op, jij bent ziek en op...

Je wordt nu zonder tegensputteren dan ook opgenomen. Het is druk op de afdeling en het wachten duurt lang, erg lang...
Eindelijk de opname en er heeft een nieuwe afdelingsarts dienst, kunnen we je halve voorgeschiedenis weer uitleggen. 
Het aanleggen van het infuus gaat zoals altijd erg moeizaam. Zoals altijd met nieuwe artsen het geval is, luistert de deze arts ook niet dat jij niet in je handjes geprikt kunt worden! Dus na 6x prikken(3x handjes, 3x voet) lukt het aanleggen van het infuus pas, in je buik. Arme schat, je was weer helemaal overstuur en je voelde je al zo slecht.

Daar lig je dan weer, aan het infuus, aan de zuurstof, aan de monitor.
Het was al bijna weer 2 jaar geleden dat je daar lag, maar het leek alsof het vorige week was.
daar lig je weer, helemaal munt...

Uitslagen komen binnen en je hebt de griep, 2 varianten.
In de eerste dagen gaat het niet lekker met je, je blijft maar hoesten en je hebt aardig wat zuurstof nodig voor jouw doen. Eten en drinken gaat maar moeizaam, al wil je wel erg graag!


In de loop van de dagen gaat het steeds een beetje beter met je en na een week ben jij, en wij drieën ook enigszins trouwens, genoeg opgeknapt en kun je weer lekker naar huis. 

Inmiddels zijn we ruim een week verder, ben je weer aardig fit en ga je sinds afgelopen woensdag ook weer naar school. We pakken ons normale ritme weer op!

Het waren een paar zware weken, voor ons alle vier!